z innej beczki

poszukując butów od Louboutina i sposobu na kupienie ich.
plus robiac przegląd szafy robie liste zakupów :))

a jutro wyjazd do Manchesteru zeby porobic zdjęcia


Depresyjnie pozytywnie

What the hell is going on with me?!?!?! I mean now because being crazy is something normal for me. But now… I don’t know and I don’t understand. Maybe I won’t to. Hmmm, so what else I could say? Writing in other  language, thinking in other language. Yup, that’s totally in my style. Why I’m doing this? Why I’m here? And who the hell am I????!!!! I’m not Karolina, the sweet, kind, full of life girl who I used to be. She’s so gone…
I’m sitting in my bed and thinking about past. I want be old me! I want have long hairs, being fit, think about family next me and friends, I wouldn’t do many things, I would love girl in my mirror, I would read more books about being better person. I want my body back!!!!!!!
No one understand how I fell actually and how big, nuclear war wage inside of me.
Why I met You? Why I felt in love with You? Why I destroyed my world and person who I became? I really loved new me. I’m not saying it was only your fault. I’m a human so I’ve got a brain but I don’t know why I forgot use it. Maybe…  love? We’re doing many things and thinkin’ when  it’s too late for it?
Love, love, love. It’s a bullshit! K and F broke up, N and M too. I always thought my best friends relationships were perfect. I was wrong. When I think about my screaming grandparents I have in head one question How could they felt in love? Maybe happy couples know secret of perfect love. Unfortunately it’s a secret. Many relationships are falling to pieces because people have problems with talking. Seriously, guys and girls, now it’s nothing but in the future it’s a disaster. Your kids, families, friends. They all we’ll be in shock. Hanging out – green light, marriage- red light.                  No one won’t screw up, that’s way I’m stopping think about love till I find my happiness.

We’ve got summer. Just like one year ago. This is different. Without friends, beach, drinking cosmo and vodka with girls, there is no happiness and well-known places (maybe two-my bedroom and living room).  Let me think what I’ve got. Hmmm, many questions and life possibilities. And a few bottles of beer in the kitchen. But let’s go to the point of my speech.
I’m reading great book “EAT, PRAY, LOVE”.  Every page teaching me something new about life, people and other important things. Elizabeth ended her marriage but she is miserable because of that ( longer than she think it’ll takes). I mean that I must came back to the start point which for me is my home(? Already?) in UK , to understand it was no one fault. It just happened and there is no reason to think about it all the time. We must hmmm, set somebody free and live, just live.
Elizabeth must go to India to understand it. Crazy, isn’t it?
Thanks God, I don’t have to go so far away.

Even if it sounds kind’a depressive from the first word, it’s really optimistic. I won’t lay in bed thinking about past, crying because many things changed. It’s time for being myself. And this time I will lose on weight for me, not for another Casanova.

“Wielkie oczy ma starch, palcem pogroże mu”

P.S. I am watching again and again „The proposal”. I love it! Sandra Bullock and Ryan Reynolds made me initiate that love can come when we don’t expect it and can change everything.
Stephen Jerzak ft. Leighton Meester-  She said – I’m listening it for 2days. Good song.

* Sorry for any stylistic lapse or any spelling mistakes. It's late, I'm tired and for real no one is perfect... 

Co wolno i co warto?...

Something inside of me was crying. Exactly, was. It doesn’t hurt as it supposed to. Why? Have I changed? Or maybe I forget about everything what I should remember forever? I’m not sure. And for real I don’t want to be. There are many things which are important and always will be. Family, dreams, career, being happy, books and friends. But what kind of friends we should have to feel free with them without that stupid loneliest when they’re not with us?
I left my life. I came out and closed doors. My old life was good, I thinks so. I lived in pretty house, my grandparents were trying to made me a home, being like my parents. I had friends, books, movies, hobbies.  Like a normal teenager I felt in love (many times, heh) and twice I loved for real. I was a part of great school. Somewhere I made mistake. I don’t know where exactly, on which year of high school. My mistake was small, I thought about studying abroad. In Manchester. The University of Manchester looks, hmmm, great? nice? fine?  It’s here. That’s all. UM is near place where my close family live, it’s in Manchester which I love (cause this city is: big, multicultural, full of colors  and I like it) and it’s one of betters’ universities in UK.
 First, UM was a dream. One of this dreams which never came true. Next it became my obsession. All was doing everything to get into. Applying, collecting documents, studying, thinking seriously about higher education in England. I read many articles about studying in UK, I wanted to be ready for everything. It’s like waiting with tissue for sneeze. My parents liked the idea of studying close to them. We had a good contact. We didn’t have a fight since they moved to Stockport. I missed them… Peter knew the most important reason of my decision. The University was in UK, just like my parents. We talked about it many times. Ofcourse I’m like a donkey so I wouldn’t change my mind even staying in Poland with grandparents and friends was very interesting opportunity and there are good universities too. I wouldn’t change my mind because I always want have something more than I usually get from life. I want live in place where I could feel safe, in place where are many people others cultures, where everywhere is individuality, where everyone can be yourself and wear what they want and even they buy something in this same shop, they look different. Because they know how to play with fashion. Not like people in Poland. I’m critical to Poland because Polish thinks too much, we are sad and trying to look sad in our clothes, we’re sayin’ that we are tolerant but we’re not (sic!), our politicians someday will destroy our country and we can’t do many thinks because we spend time on thinking ‘what people say?!’.
I love Poland or things which create my vision of Poland. When I hear “Poland” I’m thinking about woods, Vistula river, Tumy, sea, my family and my bunny, birds who sang for me every day when I woke up and felt asleep. It’s interesting, I don’t think about my friends. Why? They were the most important part of my life, so why I didn’t think about them in first way? I still love them but I am growing up and they have own lives.
                Maybe I’m losing my mind. I mean the way I’m forgetting about everything ‘there’. They don’t want  let me go but they have to. We haven’t other plan. I haven’t other plan for future. It was something normal for me. I’m just going, with almost all my stuff, leaving them. Even there was pain, they couldn’t say anything what could change my mind. It would be very egoistic if they try. They let me go so now I must let them live without me. I can’t stop them. I won’t be egoistic but I won’t lose them too. So what we can and what is a good way to do? Nobody knows. We must be ourselves and live. Not in lie. In a real world. That’s all. We must be the best version of us, pray to God for help when something goes wrong and have a hope. If someone tells you, he love You, believe him. It’s not so hard. Don’t think he’s lying. Maybe it’s beginning of something great.
I’m sure my decision was the best thing I could do. Even sometimes I think it’s a mistake. Sometimes mistakes create our lives and they can change everything.  I hope, my mistake will change everything for better and make my parents proud of me.

* Sorry for any stylistic lapse or any spelling mistakes. It's late, I'm tired and for real no one is perfect...


Love me, it's all I need...


Ostatnie dni są dziwne. Nie wiem co robie, myślę za dużo, ciągle spie, bo wydaje mi się, że w ten sposób uniknę lub chociaż opóznię spotkanie z rzeczywistością...

To już nie jest ta sama tęsknota, żal do samej siebie czy przeszkoda podobna do 10metrowej ścianki wspinaczkowej.
Może to jakieś zatarte wspomnienie, które mnie prześladuje? Może naprawde jestem w starym pokoju, śpię i wspominam?
Maybe all our life is not a faith... It's a tragedy...

Love me, it's all I need.


sa takie momenty w zyciu każdego człowieka, że zaczyna się zastanawiac co do tej pory osiagnął i robi plany na przyszłośc lub chociaż ich zarys.

mam teraz taki moment i kurcze nie wiem co robic, co myslec, co zapisywac.

że nawaliłam przez ostanie 2 lata po całosci?
zdziwko, co?
panna staram sie byc idealna dała ciała i do pozoru ideału ma w c**j daleko


smutna, samotna, i inne "eski"...

1. No więc tak, czekam na list/e-mail/telefon/cokolwiek z uniwersytetu, co by powiedziało, że mnie przyjęli...
Pracy nie znalazłam w dalszym ciągu. Musze pogadac z mamą żeby porozmawiała z Anna, może mnie przyjmie do siebie? (oprócz domu starości, prowadzi z córką przedszkole dla maluszków). Anna mnie zna, ufa mamie i ją lubi, nie robiła problemów żeby przyjąc do siebie na praktyki moje rodzeństwo. Może się uda? Z drugiej strony to troche zdobycie pracy po znajomosci, a takie praktyki zawsze potępiałam. Ale innego wyjścia nie mam. Chce zajmowac sie dzieciakami, to jedna z niewielu rzeczy, w których mam doświadczenie i która mi wychodzi.
Okay, mogę siedziec w domu, mama z tata jakos specjalnie mnie do pracy nie wyganiaja, ale nie chce byc darmozjadem na ich garnuszku. wystarczy, że z nimi mieszkam. Wiem, że finansowo jakos mega fajnie nie jest, więc chcialabym im jakos pomoc/dołozyc sie do czynszu,rachunków, itd. Potrzeb ogromnych nie mam, nie zamierzam balowac i nie wiadomo co.

2. Rozmawiałam dzisiaj chwile na gadu z Matthewem. Krótka, kurtuazyjna wręcz wymiana zdań. Tylko jak powiedział, że jedzie z resztą paczki na działkę zakuło mnie coś w sercu. Tęsknota? Zazdrość? Przykrośc? Poczucie wykluczenia?
Nie wiem co to było, ale do najmilszych doswiadczeń nie nalezało.

3. Czuje sie tu samotna. Mam rodzinę, brata, siostre. Jest Anetka. I tu się wszystko kończy.

Nie wiem co jeszcze powiedziec. Ze jest inaczej, obco? Że pojawiają się watpliowści? Że mi przykro kiedy kolejni znajomi piszą gdzie sie dostali na studia?
Nic nie zmieni tego co jest. Tak wybrałam, z tym sie teraz muszę zmagać.

Bardziej w zyciu żałowałam tylko zeszłorocznych wakacji...

"Płomień spędza się płomieniem,
Ból dawny nowym leczy się cierpieniem"  - William Shakespeare 'Romeo and Juliet'




the baseballs-koniecznie obejrzyjcie ;*

coś z innej bajki, ale tez fajne :)

aktualnie szukam pracy...
rozmowa w Job Center spoko, trafił mi się pan, który mówił po polsku, ale całe interview miałam po ang i jeszcze mnie pochwalil za ang :D

generalnie spoko. szkoda mi Anetki, poklóciła się z chlopakiem ;\ wiec jutro idziemy ją znowu odwiedzic...

słucham właśnie nowej płyty Brodki. "Granda" jest suuuper! Gorrąco polecam ;*


dziwny dzień...

byłam dzisiaj w polskim konsulacie w Manchesterze. Po ten jeden podpisik + formułke "ta pani jest obywatelką polski" i że ja to ja.
przemiła pani w okieneczku poinformowala mnie, że nie potrzebnie czekalam pół godziny, bo:
1. w takich sprawach trzeba sie umówic na appointment
2. trzeba za to zapłacic!!!! (sic!)

Tak więc w piątek muszę przyjsc ponownie na 9.30 (pani poinformowała mnie, ze najpewniej wczesniej niż o 11 nie wejde, ale lepiej byc jak otwieraja konsulat, bo nigdy nic nie wiadomo....)
i musze zapłacic za durny podpisik 28 funtów, ci mnie cholernie (tak! mega cholernie) wk****ło!
No bez przesady!

Potem bank.... Tak.. Tu dowiedziałam sie wielu ciekawych rzeczy...
Raz, żeby załozyc konto studenckie muszę najpierw zostac przyjeta na uczelnię i z listem potwierdzającym udac się do banku. A dwa, jako osoba pełnoletnia moge założyc normalne konto, ale wtedy nie będzie mi przysługiwac kredyt studencki...
I tak o to, jestem w czarnej dupie. Swoją drogą, nie dziwię się, że tak wielu Anglików kończy edukację w wieku 16 lat. Tyle roboty, formalności, kombinowania. No i dochodzi do tego jeszcze nauka... Po co im to, skoro mogą pobierac zasiłki od państwa na wszystkie mozliwe rzeczy :D

P.S. Wczoraj dokonałysmy cudu z Mamą i Kesia. Same zrobiłyśmy przemeblowanie w pokoju. Poskręcałyśmy łóżka, wstawiłysmy nowe meble i takie tam poprawki. Teraz pokój wygląda super. I pomimo małej wolnej przestrzeni, wydaje sie bbyc większym niż wczesniej :)

jesli chcecie wystapic w filmie dokumentalnym BBC3 tu wiecej info


zamulanko :P

przywiezli materace do mojego i Kesji łózka. o 6.30 v.v czy oni wstydu nie mają! o tej porze ludzie jeszcze spią ;)

p.Joasia już mnie umówiła na rozmowę do Job center, bo żeby pracowac w UK trzeba się zarejestrowac i miec National Insurance Number (NIN)

agencja niań :D

znalazłam fajna stronkę- agencja dla niań :)
trzeba bd się zapisac czy cos ;)


Hej :*
to był długi i ciężki dzień. Pózno wstałam, do 15 chciało mi się spac i to tak mega.
Po południu poszłysmy z mamą i Kesją do Anetki (troche sie rozerwałam, nie płakałam w koncu).
Dziewczyny zorganizowały mi rozrywke - karaoke i siatkówkę :D
Okazało się, że musze dosłac jeszcze jakieś papiery do student finance:\
Wic jutro czeka mnie wycieczka do konsulatu w Manchesterze, a tak mi się chce, że o jaaaa... v.v
Jeszcze tylko musze się umówic na rozmowę do Job Center, bo potrzebuję Insurance Number; potem wizyta w Lloydsie, bo trzeba założyc konto w banku i dowiedziec się czy też dają kredyty studentom.
A potem już tylko czekac na IN i możemy szukac pracy ;] a po odpowiedzi z Uniwerku i Student Finance zaczynamy nauke ;]

1. kwejk.pl
2. sobotni grill z Pati i Radziem
3. nasza żabka :)
4. czwartkowa impreza pożegnalna (Ciuchcia and Izka)


United Kingdom...

to krótko, prosto i treściwie- DOTARŁAM.
UK says welcome.
a teraz zawijam się do wyrka gdyż sił juz nie mam ;P


zwariowane 3 dni

ostatnio sporo sie wydarzyło :)
1. ściągnęłam z Poznania brata na moją impreze pożegnalną ^^ (3 dni z nim i ostre zwały, Posejdon jeden xd)
2. moi przyjaciele mnie nie wystawili, przyszli się ze mną pożegnac.
3.zostałam WRÓŻKĄ ODJAZDUSZKĄ!!! ^^ :)
4. zdałam IELTSa - 6 na 8 pkt :DD
5. pokłóciłam się z babcią (ostro mnie wk****ła
6. jestem już spakowana

heh i cóż tu się rozpisywac... nowy etap w życiu, generalnie new life...
bedzie super ;]


to był dobry dzień

ona jest wspaniała- księżna Kate

dzisiejszy dzień z Domi i Mattem. To był mega udany, brechowy, wyjatkowy dzień.
Super się bawiłam :D


ja nie mogę...............
pada i pada i pada......
nie no, sorry bardzo....

gash! i w taką pogode przyszło mi jechac do Warszawy. extra...
tak wiec, bez dłuzszych przemów miłego weekendu wszystkim :)

koniecznie posłuchajcie Michael Jackson 'Hollywood tonight" i LMFAO 'Party Rock Anthem'
na pewno humor sie wam poprawi :)
odezwe sie z Wawy ;*

Inspiracje i wariacje :)

gif z kwejka - kostiumy kąpielowe - chcemy je wszystkie!

^^ to jest mega dobry dzień ^^

Dzisiaj dostaliśmy wyniki naszej matury :D
Cała moja klasa zdała, nawet nie najgorzej z resztą :)
Moje wypociny oceniono następująco- podstawa: polak 60% angol 96% mata (tu mega zaskoczenie)68%
rozszerzenie: polak 43% angol (załamka) 67% wos 40%
ustne- polak 75% angol podstawa i rozszerzenie po 100%
Ale dobra, dobra. Cieszmy się z tego co jest, inni mieli gorzej- nie zdali :P

Jak szłam po wyniki to zaczepił mnie na ulicy jakis facet (przed 40stka, poharatana twarz, damskie okulary, dziwny był, brrr....). Złapał mnie za przedramię i sie pyta czy sie z nim umówie... O_o ja oczy jak pięć zlotych, wyrwałam mu sie i mówię, że nie. A on za mną idzie i się pyta czemu, moze jednak. Na główną ulice zwiałam.
Czasami sie zastanawiam skąd się tacy ludzie biorą....

Dobra, NVRD. Lepiej zapomniec o tym "incydencie" :PP

W ten weekend znowu jadę do Wawki, Asia mnie zaprosiła. Spędzę troche czasu z Łusią ( przez telefon mówiła mi żebym do niej przyjechała, bączek kochany:*).

Dzisiaj rozpoczynam dalszy proces pakowania, tzn. selekcja książek i innych bobelotow. Z mojej kolekcji porcelany tylko kilka figurek dostapi zaszczytu wyjazdu- miś, aniołek, piesek, figurka anioła i 2dzieci, śniezna kula z aniolkiem i może coś jeszcze zabiore.
Smutno mi, bo nie mogę zabrac antyram, które dostałam w prezencie na 18stke. W jednej są zdjęcia Ruela i Wasila, a w drugiej Domi zrobiła mi miks zdjęc naszej paczki (brakuje tylko fotki Pawła :'< ). Obiecałam ich nie rozkładac żeby zabrac same zdjęcia więc muszą zostac :\

Tak samo zdjęcie Paryża od Barana ( które kocham, bo jest śliczne, czarno-białe ^^)

Mam dla Was dwa linki do obczajenia.
Na tym z pudla są świetne zdjęcia z sesji z Shia LaBeouf. Na drugim, bardzo fajne stylizacje :)